بیان‌ها، «و»، «یا»، «نه» و «اگر … پس …»

بیان جمله‌یی است که یا صحیح است یا غلط. «۷ جفت است» یک بیان است (بیان غلط)؛ «⁦x + ۲ = ۵⁩» و «دروازه را ببند» بیان نیستند.

«p و q» تنها وقتی صحیح است که هر دو قسمت صحیح باشند. «p یا q» وقتی صحیح است که دست‌کم یک قسمت صحیح باشد. «نفی p» صحیح را غلط می‌سازد.

«اگر p پس q» تنها وقتی غلط است که p صحیح و q غلط باشد. «اگر نه q پس نه p» همیشه همان را می‌گوید. «اگر q پس p» و «اگر نه p پس نه q» شاید نگویند.