فضای نمونه، حادثه‌های مرکب و حادثهٔ مکمله

این کارگاه به اساس درس‌های «تجربهٔ تصادفی» و «فضای نتیجه یا نمونه» (صنف هفتم) و «قواعد احتمال» (صنف هشتم) ساخته شده است. فضای نمونه یعنی ست تمام حالت‌های ممکن یک تجربه. وقتی دو وسیله را با هم به کار می‌بریم (یک سکه و یک چرخک، دو دانهٔ رمل)، هر حالت یک «جوره» است و تعداد حالت‌ها از ضرب به دست می‌آید: ⁦۲ × ۳ = ۶⁩ و ⁦۶ × ۶ = ۳۶⁩.

در جدول دو دانهٔ رمل، دانهٔ اول در ستون پهلو و دانهٔ دوم در قطار بالا است. هر خانه یک حالت است. روی خانه‌های یک حادثه بزنید تا آن‌ها را بشمارید.

اشتباه‌های معمول: «مجموع‌های ۲ تا ۱۲ چانس برابر دارند» (۱۱ مجموعه داریم، اما ۳۶ حالت با چانس برابر)؛ (رو، پشت) و (پشت، رو) را یکی حساب کردن؛ نوشتن P(A′) = ۱ + P(A) یا یک تقسیم بر P(A) به جای P(A′) = ۱ − P(A).