پاره‌خط جهت‌دار، بردار و بردار انتقال

پاره‌خطی که جهت دارد، بردار است. نقطهٔ شروعش «ابتدا» و نقطهٔ پایانش «انتها» است و سر فلش همیشه روی انتهاست. بردار AB از A شروع می‌شود و به B می‌رسد. بردار BA همان پاره‌خط است، ولی جهتش برعکس است.

مختصات بردار را ستونی می‌نویسیم. عدد بالا تغییر طول است: چند واحد به راست (یا با علامت منفی، به چپ). عدد پایین تغییر عرض است: چند واحد به بالا (یا با علامت منفی، به پایین). مثلاً ۴−۳ یعنی ۴ واحد به راست و ۳ واحد به پایین.

دو بردار مساوی‌اند وقتی هم‌راستا، هم‌اندازه و هم‌جهت باشند، هر جای صفحه که باشند. قرینهٔ یک بردار هم‌اندازه و هم‌راستای آن است، ولی جهتش برعکس است: قرینهٔ ۲−۳ بردار −۲۳ است. در انتقال همهٔ نقطه‌های شکل با یک بردار جابه‌جا می‌شوند؛ به آن بردار انتقال می‌گوییم. مختصات انتها = مختصات ابتدا + مختصات بردار.